Tanışalı çok olmadı kendisiyle, çok olmadı sayılır ya da, ama benim çok sevdiğim arkadaşlarımdan biri oluverdi Melike. Hani insanın frekansı birden tutar ya. Öyle bir şey işte! Babamın doğum yeri olmasıyla bir ilgisi var mıdır bilmiyorum; ama, İzmir ve insanları beni feci çekiyor kendilerine...
Geçen bana, Çınar için İngilizce Calliou CD'si göndereceğini söylemişti. Paketten yalnızca Calliou değil, duyulara şenlik bir sürü şey de çıktı! Sabunlar beni, incir lokumu ve kuru üzüm de Çınar'ı mest etti.
Calliou CD'leri ise anne ve baba olarak bizi! Koyduk DVD çalara CD'yi, bekledik Çınar'ın tepkisini... (bu arada, İngilizcesini açmayı beceremediğimiz için Almancalar'ı izlettik). Ve gül gül bir hal olduk; çünkü Çınar, Almanca Callioular'ı da en az Türkçeler'ini izlediği kadar ilgiyle ve hatta yorum yaparak izledi. Yani, ya bu çocuk bizim bilmediğimiz bir biçimde Almanca öğrendi bir yerden; ya da, Türkçeler'ini de pek anlamıyor :))
Gerçekten, acaba çocuklar bu çizgi filmleri nasıl izliyorlar, çok merak ettim. Kendimi düşünmeye çalıştım. Çok eskiye gidemedim tabii; ama, ben 11, kardeşim de 6 yaşındayken babamın görevi nedeniyle bir yaz tatilini Londra'da geçirmiştik. Haliyle, seyrettiğimiz bütün çizgi filmler İngilizceydi, ve biz gözümüzü kırpmadan izlerdik. Hadi ben İngilizce az çok anlıyordum; ama, kardeşim de izlerdi. Hem de hiç sıkılmadan. Ve hatta, 3 ayın sonunda, bazı şeyleri anlayabildiğini de keşfetmiştim!
Peki, 2,5 yaşındaki bir çocuk da izleye izleye aşina olabilir mi? Melike, kesinlikle yararı olacağını söylüyor. Ben hiçbir zaman, yabancı dil konusunda çok azimli bir anne olamadım, ama; şu Calliou yemek yedirmek dışında da bir işe yararsa fena olmaz hani...
Siz ne dersiniz?
