çayyolu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çayyolu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Haziran 2010 Cuma

Yeni Kiracılar

Daha biz yeni eve taşınmadan yeni kiracılar geldiler bizim eve taşınıverdiler...

Evet, biraz arsızlar. İki haftadır aynı evde yaşıyoruz onlarla! Ama anne hamileydi, ikiz bebek bekliyordu. Kıyamadık. Atmadık evden, biz çıkalım da öyle gelin oturun da diyemedik.

Dün bebeklerimiz geldi, gördüğüm en çirkin yavrular, ne yalan söyleyeyim... ama analarının kuzusu onlar da. Ben daha önce hiç bu kadar küçüğünü görmemiştim! Çınar çok şaşırmış bebeklere; ama, çok da bir şeye benzetemediğinden, çok ilgisini çekmemiş.

Akşam vedalaştım aileyle. Baba ortalarda yoktu, anneye hoşçakal, dedim. Biraz rahatsız ettim sanırım, vedalaşırken kaçıp gitti. Belki de duygulanmıştır, bilemiyorum. Ben de ondan izinsiz yavruların fotoğrafını çektim. Anı olsun diye... İlk 8 ay flaş kullanmamak lazım, biliyorum ama karanlıkta başka çarem yoktu... kusura bakmasınlar, bir kereden bir şey olmaz, zaten bir daha fotoğraflarını çeken de olmaz diye tahmin ediyorum. Buyrun aşağıda resimleri var yeni kiracının yeni bebeklerinin :)

NOT: Yaşıyorlar... ben daha önce hiç yenidoğan kuş yavrusu görmediğimden çok korktum ilk görünce, ölmüşler sandım... annemle az önce konuştuk, ikisi de hala yaşıyormuş. Kıpırdanıyorlar artık, dedi. Yuva yaptıkları yer aslında bizim balkonda duran, içine hiç sebze koymadığımız sebzeliğimiz. Bıraktık onu orada, rahatsız etmedik "yeni kiracıları". Güle güle otursunlar, yavrularını güle güle büyütsünler :)

10 Haziran 2010 Perşembe

Hoşçakal Eski Hayat!

Bu gece, bu evimizdeki son gecemiz...

5 yıldır yaşadığımız ilk evimize veda ediyoruz.

Ortadaki balkon ve mutfak camı bizim eve ait...

Çok sevmiştik burayı, tam yeni evli bir çifte göreydi, kutu gibi, ama kullanışlı -büyük mutfak/büyük salon/büyük balkon! Üstelik hep bir sitede yaşamak istemiştim küçüklüğümden beri, işte şimdi hayallerim gerçek olmuştu!

İlk misafirlerimiz Seda ve Sarp'tı! Hatta o kadar "ilk"lerdi ki, yemeklerini bile kendileri yapmak zorunda kalmışlardı (Sarp balık yapmıştı bize, Seda salatayı... ben 'tabakların yerini' göstermiştim. Balayının ertesi geldiler ama, n'apalım :D).

Eski apartman komşuları tadında komşularımız da oldu: Fehmiye Teyzeler, Şeyma Teyzeler... sonra Kutaylar, Isabeller (bunlar bebe kısmı aslında)... Fehmiye Teyze'mizle Arif Amca'mızın emeklerini, haklarını ödeyemeyiz. Anne-babalarımız kadar yakın oldular bize, kolladılar! Biliyorum, her bayramda ellerini öpmeye geleceğiz!

Partiler verdik evimizde; askere uğurlama partisi, mantı partisi, tabu partisi, doğumgünleri (ve komşularla papaz olduk)... doktoramı kutladık!

Sonra, minik adam bu evde doğdu. Yani, doğunca bu eve geldi, dünyamız olmaya bu evde başladı... Özenle odasını hazırladık, heyecanla bekledik, mutlulukla büyüttük! Sitenin parkında dolaştık minik adamla saatlerce, çimlerde meyve yedik, oturduk, yuvarlandık, koşturduk!

Yarın veda ediyoruz "ilk" evimize... ve benim bu eve gelmek için ayrıldığım evimize taşınıyoruz :) Kürkçü dükkanı, diyorum! Ama çok mutluyuz. Bu evimizi, sitemizi çok seviyorduk, ama heryere çok uzaktı. Kendimize, Çınar'ımıza ayıracağımız vakti yollarda harcamaya daha fazla dayanamadık. Dönüyoruz kürkçü dükkanımıza...

Çınar bu gece son kez bu odada yatacak. Bakıyorum da şimdi, epey "bebek odası" gibi kalmış... Artık oğluma, daha "büyümüş" hissedebileceği bir oda hazırlıyoruz...

Çınar'ın "eski" odası, yatağı, oyuncakları, kitapları...

Minik adam bugün son kez bu bahçenin tadını çıkardı (5 senede annesi o kamelyada bir kez bile oturup bir çay içemedi ya, helal ona! Ha bugün, ha yarın derken, geçti vakit... Çınar'la içinde oynamışlığımız var da, hiç çay+dedikodu keyfi yapamadım!):

Genel görünüm: Kamelya, çocuk parkı, otopark; Üst küçük resim: Kamelya, Alt küçük resim: basket/tenis sahası ve gül bahçesi

Ve ben yarın son kez bu park yerinden, yağmurda ıslanmış çim ve gül kokularını içime çekerek, arabamla çıkacağım ve yeni hayatımıza doğru dönecek tekerlekler...

Umarım üçümüz de, en az bu evde olduğumuz kadar mutlu oluruz yeni hayatımızda...

Sevgiler...