veda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
veda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Haziran 2010 Perşembe

Hoşçakal Eski Hayat!

Bu gece, bu evimizdeki son gecemiz...

5 yıldır yaşadığımız ilk evimize veda ediyoruz.

Ortadaki balkon ve mutfak camı bizim eve ait...

Çok sevmiştik burayı, tam yeni evli bir çifte göreydi, kutu gibi, ama kullanışlı -büyük mutfak/büyük salon/büyük balkon! Üstelik hep bir sitede yaşamak istemiştim küçüklüğümden beri, işte şimdi hayallerim gerçek olmuştu!

İlk misafirlerimiz Seda ve Sarp'tı! Hatta o kadar "ilk"lerdi ki, yemeklerini bile kendileri yapmak zorunda kalmışlardı (Sarp balık yapmıştı bize, Seda salatayı... ben 'tabakların yerini' göstermiştim. Balayının ertesi geldiler ama, n'apalım :D).

Eski apartman komşuları tadında komşularımız da oldu: Fehmiye Teyzeler, Şeyma Teyzeler... sonra Kutaylar, Isabeller (bunlar bebe kısmı aslında)... Fehmiye Teyze'mizle Arif Amca'mızın emeklerini, haklarını ödeyemeyiz. Anne-babalarımız kadar yakın oldular bize, kolladılar! Biliyorum, her bayramda ellerini öpmeye geleceğiz!

Partiler verdik evimizde; askere uğurlama partisi, mantı partisi, tabu partisi, doğumgünleri (ve komşularla papaz olduk)... doktoramı kutladık!

Sonra, minik adam bu evde doğdu. Yani, doğunca bu eve geldi, dünyamız olmaya bu evde başladı... Özenle odasını hazırladık, heyecanla bekledik, mutlulukla büyüttük! Sitenin parkında dolaştık minik adamla saatlerce, çimlerde meyve yedik, oturduk, yuvarlandık, koşturduk!

Yarın veda ediyoruz "ilk" evimize... ve benim bu eve gelmek için ayrıldığım evimize taşınıyoruz :) Kürkçü dükkanı, diyorum! Ama çok mutluyuz. Bu evimizi, sitemizi çok seviyorduk, ama heryere çok uzaktı. Kendimize, Çınar'ımıza ayıracağımız vakti yollarda harcamaya daha fazla dayanamadık. Dönüyoruz kürkçü dükkanımıza...

Çınar bu gece son kez bu odada yatacak. Bakıyorum da şimdi, epey "bebek odası" gibi kalmış... Artık oğluma, daha "büyümüş" hissedebileceği bir oda hazırlıyoruz...

Çınar'ın "eski" odası, yatağı, oyuncakları, kitapları...

Minik adam bugün son kez bu bahçenin tadını çıkardı (5 senede annesi o kamelyada bir kez bile oturup bir çay içemedi ya, helal ona! Ha bugün, ha yarın derken, geçti vakit... Çınar'la içinde oynamışlığımız var da, hiç çay+dedikodu keyfi yapamadım!):

Genel görünüm: Kamelya, çocuk parkı, otopark; Üst küçük resim: Kamelya, Alt küçük resim: basket/tenis sahası ve gül bahçesi

Ve ben yarın son kez bu park yerinden, yağmurda ıslanmış çim ve gül kokularını içime çekerek, arabamla çıkacağım ve yeni hayatımıza doğru dönecek tekerlekler...

Umarım üçümüz de, en az bu evde olduğumuz kadar mutlu oluruz yeni hayatımızda...

Sevgiler...