Aslında, daha doğar doğmaz bir dikili ağacı olmuştu oğlumun... Yargıtay'ın bahçesine bir çınar fidanı diktik, canımın göbeğini de altına gömdük! Aslında babası bir de plaka yaptırdı ağaca, ÇınÇın'ın doğumgünü ve ismi yazan. Ama ağacımız biraz palazlanmadan takmadık plakayı. Belki bu bahar... Kızılay'dan yolu geçen olursa, Yargıtay ana binanın Ek Bina'ya bakan bahçesindeki Çınar ağacı, oğlumun ağacıdır, bilginiz olsun :)
Ama tabii, Çınar adına biz dikmiştik o ağacı oraya. Geçen pazar ise, sevgili okkulumuz çok güzel bir etkinliğe önayak oldu ve aileler toplanıp bir "Binbir Çiçek Ormanı" yaptık İncek'te. Ve bizim minik adam, kendi "çınar"ını kendisi dikti toprağa, gübresini koydu, can suyunu verdi.
Çınar babasıyla ilk ağacını dikiyor!
Yalnızca çocuklar değil, hepimiz en az çocuklarımız kadar şendik! Toprakla uğraşmak, doğaya azıcık da olsa bir şeyler katabilmek hepimizin hem bedenine hem ruhuna iyi geldi. Çınar resmen toprakla bütünleşti! Kazılan bütün çukurlara girdi çıktı (eh, o da "Çınar" ne de olsa!), toprağa yattı, debelendi, bütün elektriğini attı. Üstümüz başımız kirlenmiş ne gam! Bedeli bir kutu deterjan parası... ÇınÇın'ımın mutluluğu, paha biçilemez!!
Ben yalnızca fotoğraf çektim aslında (birinin yapması gerekiyor değil mi?), ama Aaamed'im 5 adet ağaç çukuru kazıp, 4 tane ağaç dikmiş, 6 tanesine de can suyu vermiş. Bizim de ailecek bir dikili ağacımız, hatta ufak çapta bir ormanımız var artık!
Çekirdek Çelikler ve Çınar"lar"ı :)
Binbir Çiçek Çocukları
En Yeşil Ankara Derneği'nin bize hediye ettiği mazılar
Öğlen yemeğinden sonra ritim eğlencesi
Artık zaman zaman gider, kontrol eder, sularız ağaçlarımızı. Büyünce de gölgesinde piknik yaparız! Ne harika!!!
Sevgili okkulumuza, bu güzel gün için yeniden teşekkürler...
