Fotoroman: Arkadaşlık, Kankalık, Aşk... Hepsi Burada!

Mekan: Ahlatlıbel, Ankara.

Fotoğraflar için Pınar Kılınç'a teşekkürler :)

Bahar Karşılaması

Geçen pazar bahara hoşgeldin dedik...

Talep Çınar'dan geldi. Sabah uyandı ve "Been paaka ditceeem, tepçeeyle toppağı kazcaaam, kaamona doolduucaaam!" dedi. O zaman istikamet Ahlatlıbel, dedik! Öğleden sonra saldık kendimizi ve oğlumuzu çimene...

İyi ki de salmışız. Yaptığı ilk hareket, yere yüzüstü yatıp çimenleri ve toprağı koklamak, sonra da yanağını toprağa yaslamak oldu! Tamam yavrucum; adın Çınar da, sen bir insansın, ağaç değilsin :)

Toprakla vuslata erdikten sonra bütün Ahlatlıbel'i bir uçtan diğer uca koşarak geçti. Koşmakla öyle meşguldü ki, havuzları pas geçti (biz de derin bir nefes aldık!). Yorulunca da piknik örtümüzü serdik, kuruyemiş eşliğinde kepçeyle toprağı kazdık, kamyona doldurduk. Daha doğrusu, babası ve Çınar yaptılar inşaat işini, ben de fotoğraflarını çektim! Birz park, biraz uçurtma... Bahara "merhaba" deyip, haftaya yeniden görüşmek üzere evimize döndük!

Evet, hoşgeldin bahar! Bu sene de senden çok ümitliyim... bezi bırakacağız, emziği bırakacağız. Seninle başaramazsak, en azından yardımcı ol ki, yazın işi kolaylaşsın :)

Haftaya yeniden görüşürüz, kendine iyi bak!

1. Geleneksel Uçurtma Şenliği

Yine Nurturia'dan bir grup anne toplandık, Ahlatlıbel'e Uçurtma Şenliği yapmaya gittik...

Büyük ve parlak renkli uçurtmanızın ipini açıp uçurtmayı havaya fırlatır ve olabildiğince hızlı koşarsınız. Belki rüzgar onu alıp uçurur... (Rüzgarlı Bir Gün'den, Anna Milbourne, TÜBİTAK Yayınları)

Biz de aynen kitapta yazdığı gibi yapacaktık, hatta Çınar çok hazırdı! "Uçurtmayı havaya fırlatıp ne yapacağız Çınar?" diye sorunca elleriyle koşuyormuş gibi yapıyordu. Ama, sürekli rüzgarlı olan Ahlatlıbel'de o gün son derece süt liman bir hava hakim olunca, istediğimiz gibi uçuramadık uçurtmamızı... Ama olsun, zaten maksat bir arada olmaktı!

Bütün çocuklar çok şekerdi, anneler çok hoşsohbetti! Yine çocuk peşinde koşmaktan oturup doğru düzgün sohbet edemediysek de, yeni yeni annelerle bir araya gelmek çok hoşuma gitti! Geçen buluşmadan tanıdığım bir tek Elif vardı, sonra da Anneyazar geldi. Meşhur Nurşen Ece'yi de böylece görmüş olduk...

Bizim minik adam, Elif'in kuzusu Yağız'ı daha önceden tanıdığını fark etti ve doğrusu ikisi iyi bir ekip oldular! Bir de rüzgar olsaydı, o uçurtma kesin uçardı, kesiinn!!! Sonrası için, Çınar ve Yağız'ın dilinden bir mini foto-roman yazdım... buyrun okuyun :)

Bir sonraki şenlikte görüşmek üzere...