müze etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
müze etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Ağustos 2013 Pazar

Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde Bir Gün!

Bu haftasonu Kanada'dayken aynı evde yaşadığım Stasia ve onun kızkardeşi Lisa bize misafirdiler. Lisa bir fotoğrafçı (muhteşem blogu için TIKTIK) ve iki yazdır İstanbul'da arkadaşı Fulya ile "düğün hikayesi" fotoğrafları çekiyor. Stasia da kardeşinin Türkiye'de olmasını değerlendirip hem Türkiye'yi, hem de bizi görmeye geldi. Onlarla birlikt Ankara'yı yeniden keşfettik ve uzun zamandır gitmediğimiz yerlere gittik. Anadolu Medeniyetleri Müzesi de bu yerlerden biri...


Geçen ay Çınar bu müzeye okulla birlikte gitmişti. Fakat müzede gördüğü heykelleri bir zamanlar yaşamış ve topraktan kemikleri bulunup da heykel haline getirilmiş insanlar sanınca biraz olay olmuştu. "Anne, öleceğin zaman müzeye gidip ölebilirsin; çünkü o zaman orada senin heykelini yapıyorlar" ile başlayan kendini telkin süreci, bu duyguyla baş edemeyeceğini anlayınca "ben öldüğüm zaman 'pantirologlar' benim kemiklerimi bulup heykel yapmasın, çünkü o zaman canım gerçekten çok acır, ölmüş olsam bile... hem gözlerimi de çıkarmasınlar" şeklinde ağlama-feryatla son bulmuştu. Hilal'le bu konuyu konuştuğumuzda, aslında o gün müzede kilden heykel yaptıklarını ve o heykellerin taştan yapıldığını anlattıklarını, ama okulda yeniden konuşacağını söylemişti ve bize bir kez de birlikte müzeye gitmemizi önermişti. Bu yüzden müzeye Çınar'la gezebileceğimiz bir gün gitmeyi uygun bulduk.


Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ne yıllardır gitmiyordum; ne kadar güzel olduğunu unutmuşum! Talihsizlik, 5 salonun 3'ü kapalıydı. Açık olan Hitit-Asur Uygarlıkları salonunu ve Klasik Dönem ile Ankara Seksiyonunu gezebildik. Çınar tabii ki heykellere takıldı. Fakat hem heykelleri geniş geniş inceleyerek, hem de konuşarak gerçekten taştan yapılmış olduklarını anlatmayı başardık. Bu arada, Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ndeki görevlilerin son derece nazik, toleranslı ve ilgili olduklarını da belirtmeliyim. 

İlgisini kaybedecek gibi olduğu anda aklıma ilgisini çekebilecek bir oyun geldi: Duvar Resimlerini Okuma! Hemen "Çınar'cım, bakalım bu resimlerde neler anlatıldığını sen mi önce tahmin edebileceksin, yoksa ben mi?" dedim ve bingo! İlk salondaki bütün duvar resimlerini tek tek inceledik; o insanların o zamanlar neler yaşamış olabileceğini, bize ne anlatmak istediklerini tahmin ettik. Bence 4 yaş ve üstü çocukların bu tür bir müzede ilgilerini canlı tutmak için iyi bir yol. En azından Çınar çok ama çok eğlendi! 


Klasik Dönem ve Ankara Seksiyonu heykellerinin ve buluntularının olduğu kısım daha az ilgisini çekse de, orada da heykellerinin neler yapıyor olabileceğini tahmin edip birbirimize anlattık. Ankara Seksiyonunda karşılaştığımız sürpriz ise, bizim evlendikten sonra ilk yaşadığımız ve Çınar'ın doğduğu evin hemen yanıbaşındaki arazide yapı yapılan kazılarda bulunmuş olanların sergilendiğini görmekti! Biz orada yaşarken, yapılan kazının ne olduğunu anlayamamış, arkeolojik bir kazı olduğunu tahmin etmekle birlikte "yok canım, burada ne arkeolojik kazısı olacak ki?" diyerek üstünde durmamıştık. Çok hoşumuza gitti açıkçası!

Sol üst köşedeki fotoğrafta görünen bloklardaydı evimiz...

Ankara kazı haritası...

Kızılcahamam'da bulunmuş olan hayvan fosilleri...

Ankara'yı "deniz yok" diye sevmeyenlere ithaf ediyorum... :)

Salonlardan sonra Çınar biraz anforaların arasında gezindi, daha sonra da yerden bulduğu taşlardan "arkeolojik araba heykeli" yaptı. "Bak anne, o insan ve kral heykelleri de tıpkı bu araba heykeli gibi biri tarafından taştan yapılmış, yani cansız" diyerek durumu anladığını da güzelce belirtti.

Çınar ve kendi yapımı "araba heykeli"

Lisa, Çınar'ın fotoğrafını çekerken :)

Açıkçası "haftasonu ne yapsak" diye kıvrandığımız ve en sonunda alışveriş merkezine gittiğimiz haftalara acıyorum bugünden sonra. Anadolu Medeniyetleri Müzesi hem içeriği hem de o güzelim bahçesiyle bence aileler için bulunmaz bir mekan! Bahçesinde ufak bir kafesi de var. Heidyelik Eşya Dükkanı da benim Türkiye'deki hiçbir müzede görmediğim kadar güzel, albenili ve bol çeşitli. Çocuklar için de kitap seçenekleri var ve Çınar'a da oradan Anadolu'da Taş Devri adında çok şeker bir kitap aldık. 

Hediyelik eşya dükkanı, çocuk kısmı...

Bundan sonra zaman değerlendirmek için tıkandığımızda gitmeyi tercih edeceğimiz mekanlardan biri olacağı kesin. Çocukla gidilecek mekanlar listesine kesinlikle ekleyebilirsiniz!!! 

8 Mayıs 2012 Salı

Dinozorlara Yolculuk

Korkar mı, korkmaz mı, dinozorları çok seviyor, aman şimdi korkmasın, hayal kırıklığına uğramasın diye diye Ocak ayından Nisan'a kadar geldik ve Çınar'ın baskılarına dayanamayıp Ankamall'a açılan Natural History Museum Dinozorlara Yolculuk Sergisi'ne gittik!


O hafta boyunca seyahatte olan babayla vakit geçirsinler diye baba-oğul girdiler müzeye. Neyse ki, endişelerimiz boşa çıktı. Hoş, biz çok heyecanlanır, yerinde duramaz diye beklemiştik; ama, pek öyle olmamış... beğenmiş beğenmesine, incelemiş de; ama çok da heyecanlanmamış. Hediyelik eşya dükkanı daha çok heyecanlandırmış kendisini :)

T-Rex, adamımız!

Kirpi Dinozor (ben bilmiyorum ismini, baba böyle dedi)

Hmmm, Çınar yazmalıymış bu yazıyı... sanki Velociraptor ama...

T-Rex, yeniden

Aslında, reklamlarının ihtişamından sonra 15 dakikada gezilebilen bir müzeyle karşılaşınca hayal kırıklığına uğramadık değil. Ama Aaamed'im maketlerin oldukça gerçekçi ve başarılı olduğunu söyledi. Gerçeğini görmenin mümkün olmadığı bir durum için aslında "ziyaret etmeye değer" diyebiliriz o zaman.

Sanıyorum Mayıs sonunda müze ziyarete kapanacak. O zamana kadar gitmek isteyenlerin aklında bulunsun!

"Gift Shop" ganimeti :)

3 Şubat 2012 Cuma

MTA Tabiat Tarihi Müzesi -Bölüm:1

Ne zamandır yazacağım müze gezimizi; ama, altyapının oluşmasını bekliyordum. Bu yazı iki bölüm: İlk bölümde, bizim müze gezimizi anlatacağım. İkinci bölümde ise, Çınar'ın konservatör olan ve aynı zamanda müze eğitimi yüksek lisansı yapan halasıyla, müzeler ve çocuklar ile ilgili yaptığımız bir söyleşi ve onun Fransa'da yaptığı gözlemler sırasında çektiği kareler var.

Şu çok ama çok kar yağan haftasonu, kar-kış-yağış demeyip çocukları "dinozorlara" götürdük... Evet, MTA Tabiat Tarihi Müzesi diye geçiyor müzenin adı, ama yaş ve ilgi alanı itibariyle, bizimkileri ilgilendiren kısmı "dinozorlar"dı!

Allosaurusu arkadaşlarıyla buluşturmaya götürüyoruz...


Tabiat Tarihi Müzesi geçen yıl içinde yenilenmiş. Dışını görünce zaten güzel bir yere geldiğimiz hissine kapılmıştım, yanılmamışım. Bizi son derece modern, şıkır şıkır, içerik olarak da oldukça doyurucu bir mekan karşıladı. Biz daha çok ilk iki katla (gezegenler, dünyanın oluşumundan günümüze geçen zamanı gösteren görseller, prehistorik çağlara ait maketlerin ve kemiklerin sergilendiği alan ve Türkiye'nin bitki örtüsü ve değişik bölgelerinde yaşayan canlı türleri) ilgilendik; ve gördüğümüz herşeyden çok memnun kaldık.

Çınar ve favori dinozorlarımızdan Diplodocus :)

Müzenin 2. katından genel bir görünüm

Dinozor kemikleri (Brachiasaurus, T-Rex kafası -gerçeğiyle bire bir aynı boyutta maketler), Allosaurus Maketi, asılı olan Türkiye'de çıkarılmış balina kemikleri, Fil kemikleri yine Türkiye'de bulunanlardan...

Tabii bu maketleri ve kemikleri görünce bizim minikleri yerinde tutmak mümkün olmadı. Hemen bir "dinozor geliyor kaçıııın" oyununun içine giriverdiler. Müze, tarihinin en hareketli gününü yaşamış olabilir! Müzenin çok güzel tasarlanmış yokuşlarında pat pat pat bir aşağı bir yukarı koşmaları, müzeyi resmen yaşıyor olmaları görülmeye değerdi. Ziyaretçiler ne düşünmüşlerdir... bilemem!


 Bütün ekibin tamamlanması ve bize yardımcı olacak paleontologun da gelmesiyle çocukları birazcık yerlerinde durdurmaya çalıştık. Paleontolog bize müzede gördüklerimizle ilgili bilgiler verdi; anne ve babalar olarak da bilmediğimiz pek çok şeyi yerinde görerek öğrendik. Çocukların "dinozorlar ne yer, bizi de yerler mii?" gibi sorularını yanıtladı. Biraz biraz "müzede nasıl davranmalı?" konusuna da girdi; ama, bence çocuğu olmayan biri için çok çok sabırlıydı (kendisine çok teşekkür ediyoruz...). Çünkü, çocukların pek yerlerinde durduklarını söyleyemem; daha doğrusu, o an hiç ilgilenmiyorlarmış gibi gelmişti bana. Ama sonradan fotoğraflara bakınca, işin aslının öyle olmadığını anladım.

Paleontolog abi ve meraklı minikler

Allosaurus maketi ve meraklı minikler

Bilgi panosunu inceleyen meraklı minikler

Akdeniz Bölgesi'nin karakteristik canlılarından Caretta Carettaları inceleyen meraklı minikler

Yukarıdaki fotoğraflar da yeterince anlatıyordur; ama, bizim "beklentilerimizin" aksine, epey de ilgilenmişler müzede gördükleriyle. Hem de bence sırf "bakarak" değil, gerçekten inceleyerek öğrenmeye çalışmışlar. Birbirleriyle konuşmuşlar, gördükleriyle kitaplardan dinlediklerini birleştirmişler... Koşarak, oyuna çevirerek müzeyi yaşamışlar! Daha ne yapsınlar?

Yine de, üst kat ziyaretçilerini daha fazla rahatsız etmemek adına, 1 saatlik bir geziden sonra alt kattaki gezegenleri incelemeye indik. Çocuklar bütün gezegenleri "ellediler". Dünyayı "fethettiler" :) Özel tartıya çıkıp dünyada ve diğer gezegenlerdeki ağırlıklarının birbirinden nasıl farklı olduğunu gördüler. Aslında buna, hepimiz birden şaşırdık!

Dünyayı sırtlayan adam :) 
(fikir Banu'dan devşirilmiştir!)

Yalnızca çocuklar için değil, bizim için de özel bir gezi oldu. Bir yandan, Türkiye'de böyle güzel müzeler açılmış ve açılıyor olmasına sevindik, bir yandan "bu müze ücretsiz, bir hediyelik eşya dükkanı bile yok, nasıl devam ettirecekler bu güzelliği" diye dertlendik. Ben de kendi adıma, çocuklarımız müzelerden nasıl daha iyi yararlanabilirler, müzede nasıl yaşayarak öğrenebilirler, bunu merak etmeye başladım... ve aklıma işin uzmanlarından birine, bana en yakın olana, Çınar'ın halasına sormak geldi. Ve Serapcicim, vaktini ayırıp, aklımdaki tüm soruları yanıtladı!

Yakında, bu blogda!..